Алвон елканлар

Uncategorized

Inson borki, orzu umidlar, ulkan maqsadlar og’ushida yashaydi. Biroq ularga erishish uchun harakatning o’zigina kamlik qiladi. Sabr va ishonch orzular mamlakatining kalitidir.  

Aleksandr Grinning «Alvon yelkanlar» qissasi qahramoni Assol ham hayotidagi iztiroblarga qaramay  ana shu ishonch bilan baxt qasri eshiklarini ocha oldi.

Assol go‘daklik chog‘ida onasidan ajrab qoladi. Otasi esa o‘zini qizalog‘ining tarbiyasiga bag‘ishlaydi. Uni mo‘jizalarga ishonch ruhida o‘stiradi. Bir kuni qizaloq Egil ismli keksa ertakchini uchratib qoladi. Ertakchi qizaloqqa qachonlardir uni so‘roqlab alvon yelkanli kemada shahzoda kelishini aytadi. Qizcha ana shu gapga ishonadi va sadoqat bilan o‘sha saodatli damlarni kutib yashaydi. 

Bu yo‘lda qanchadan-qancha aziyatlar chekadi. Boshiga malomat toshlari yog‘iladi. Yo‘qchilik, dasti qisqalik hamisha ortidan ergashib yuradi. Ammo u hech qachon taslim bo‘lmaydi. O‘z saodati uchun mehnat qilishdan chekinmaydi.  

U mo‘jiza o‘z-o‘zidan kelmasligini, uni inson o‘z qo‘li bilan yaratishi lozimligini anglagan daqiqalardan, boshqalarni ham ana shu haqiqatga ishontiradi.